'Rembrandt was traag en onbereikbaar' Opmerkelijk

Geschreven door Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.     April 12, 2013    
1902   0   0   0   0   0

Dossiers

Eigenlijk zocht de Italiaanse kunsthistoricus Lauro Magnani naar informatie over de beeldhouwer Pierre Puget. Bij toeval stuitte hij in een familiearchief op de briefwisseling tussen de Genuese edelman Francesco Maria Sauli en diens handelsagenten in Amsterdam. Hierdoor ontdekte hij dat Rembrandt in 1666, drie jaar voor zijn dood, een opdracht had gekregen voor twee altaarstukken voor de familiekerk van de Sauli's, de Santa Maria Assunta di Carignano in Genua. Tot nog toe waren er twee Italiaanse opdrachtgevers van de beroemde kunstschilder bekend: Antonio Ruffo uit Messina en Cosimo III de Medici, de latere groothertog van Toscane. Dankzij de toevalstreffer van Magnani kan daaraan dus een derde worden toegevoegd: Francesco Maria Sauli. De correspondentie tussen de edelman en zijn agenten bevat aardige details. Sauli liet ook zijn kapitein, Giovanni Lorenzo Viviano, in Amsterdam onderhandelen met de kunstschilder over de gewenste altaarstukken. Rembrandt reageerde enthousiast op de opdracht voor een groot religieus werk op een openbare plaats. Hij hoopte zo in Italië 'lof en eer' te verwerven, schreven de agenten. Sauli vroeg Rembrandt om twee 'modelli': getekende of geschilderde ontwerpen op klein formaat. De opdrachtgever zou daaruit kunnen kiezen. Eén ontwerp was een voorstelling van de tenhemelopneming van Maria, waaraan de Genuese kerk was gewijd. De onderhandelingen gingen niet van een leien dakje, klaagden de Italiaanse agenten. Zo vonden zij dat Rembrandt maar langzaam werkte. Bovendien was de schilder extravagant, 'zoals gebruikelijk bij kunstenaars', en zou hij zijn afspraken niet nakomen. Volgens de Italianen was f 1200 gulden afgesproken maar vroeg Rembrandt later maar liefst f 3000 gulden. De ontwerpen zijn in februari 1667 aan kapitein Viviano meegegeven, maar hierna is er nooit meer iets van vernomen. Er is een aanwijzing dat Viviano's schip bij Engeland is gezonken, maar het is niet bekend of toen de werken aan boord waren. Hoewel de ontwerpen dus ooit nog ergens zouden kunnen opduiken, zijn de altaarstukken nooit geleverd. Rembrandt kon fluiten naar zijn Italiaanse pegulanten en de gehoopte mediterrane roem.

Lauro Magnani, 1666. Een onbekende opdracht uit Genua voor Rembrandt, Kroniek van het Rembrandthuis, blz. 2-17, 2007.

Maarten Hell

September 2008

Powered by JReviews