Het oktobernummer van Ons Amsterdam

De redactie van Ons Amsterdam is weer bezig met een prachtig nummer! Wat u ervan kunt verwachten leest u hier. Dit nummer ligt omstreeks 6 oktober in de winkels. Dit nummer thuis ontvangen? Profiteer van de korting.

COVEROA10Bijlmerramp: ‘speculatief’ en ‘overdreven’ - Zo veel illegalen zijn er helemaal niet in de Bijlmer

Going down… going down 1862… going down. De Bijlmerramp op 4 oktober 1992 met vlucht 1862 van El Al raakte Amsterdam in het hart. Er vielen 43 doden en 26 gewonden. En dat niet alleen.

Op een gruwelijke manier was ineens zichtbaar voor iedereen dat er enorm veel mensen illegaal en onder vaak beroerde omstandigheden in de wijk leefden. Een half jaar eerder nog had hoofdcommissaris Eric Nordholt tevergeefs de noodklok geluid.

 

 

Stemmen uit het verleden: ‘Dat kan niet waar zijn!’

Op 4 oktober 1992 stort een Israëlisch vrachtvliegtuig neer op de Bijlmerflats Groeneveen en Kruitberg. Ed van Thijn is dan ruim negen jaar burgemeester. Samen met de hoofdcommissaris van politie, de brandweercommandant, het hoofd Voorlichting, de directeur van het Bevolkingsregister en andere topfunctionarissen spoedt hij zich naar het beleidscentrum (‘de bunker’) in de kelders onder het stadhuis – en komt daar de drie volgende weken nauwelijks nog uit. Hier het begin van het hoofdstuk ‘Bijlmerramp’ uit zijn burgemeestersmemoires BM.

Nieuwsgierig geworden? Profiteer vóór volgende week donderdag van de korting en ontvang dit nummer thuis.

150 jaar Spuistraat

Op 20 november 1867 kreeg de pasgedempte Nieuwezijds Achterburgwal een nieuwe naam: Spuistraat. De voormalige stinksloot werd een straat met vele gezichten. Een korte impressie.

Rembrandts meesterleerlingen

Amsterdam, die trotse wereldstad van de Gouden Eeuw, wilde haar macht en rijkdom vastgelegd zien. Op portretten en historiestukken en in steen. Govert Flinck en Ferdinand Bol waren voor de elite de schilders om de schilderijen bij de stedentrots te leveren. Beiden kwamen van buiten, beiden gingen bij Rembrandt in de leer en beiden overvleugelden hun leermeester in aanzien en succes. Voor het eerst is er nu een grote tentoonstelling aan hen gewijd.

500 jaar Lutheranen

Vijf jaar slechts hebben Luthers volgelingen nodig om voet aan de grond te krijgen in Amsterdam, nadat hun grote voorman zijn reformatie in Wittenberg is begonnen. En eind 16de eeuw is het lutheranisme uitgegroeid tot een van de belangrijkste religieuze stromingen in de stad, alle vervolging en tegenwerking ten spijt. Weer 50 jaar later stromen zondags de twee grote lutherse kerken vol met honderden gelovigen. Hoe kwam dit succesverhaal tot stand?

Oude Lutherse kerk, singel 411 / hoek Spui - Schokkend in alle opzichten

Van aardbevingen weten ze in Groninger alles af, sinds de grond er verzakt door gaswinning. Voor bevingen ten gevolge van tektonische spanning, zoals in sommige bergachtige gebieden, hoeven ze niet te vrezen. Toch komen ook in onze contreien soms lichte aardschokken voor. Een uitloper van een slenk diep onder het aardoppervlak van Brabant en Limburg is de zwakke plek in de aardkorst. In 1756 was er eentje en in Amsterdam zat de schrik er goed in.

Serie: stadslegenden

In de kelder van het schilderachtige café Papeneiland (Prinsengracht 2, hoek Brouwersgracht) is in het souterrain het begin van een gang te zien – al loopt die na een paar meter dood. De overlevering wil dat dit het einde was van een in de 17de eeuw gegraven vluchtweg voor de vrome katholieken die aan de overkant van de gracht schuilkerk De Posthoorn bezochten. Zij mochten in die tijd immers niet in het openbaar hun missen houden. En als de schout een inval deed, konden ze zo ongezien wegkomen naar de kroeg aan de overkant, die niet voor niets de naam Papeneiland kreeg.

Markante Amsterdammers: Elisabeth Jacobsdochter Bas

Zelfverzekerd en tevreden kijkt ze ons aan vanuit 1640. Elisabeth Bas, herbergierster in ruste, kan terugblikken op een geslaagd leven. Ze leeft in welvaart, samen met haar drie kleindochters op de Oude Schans. Ruim 250 jaar later is heel Nederland dol op haar als ‘het oude vrouwtje’ van Rembrandt. Een misverstand dat een sigarenfabrikant op een gouden idee brengt.

Vaste route: café Oosterling, café Bouman, café Krom en café Schiller

‘Kroegen zijn substantieel voor het bestaan.’ Zo, die zit. Theodor Holman laat er geen gras over groeien. Zo kennen we hem ook van zijn dagelijkse column op ‘de 2’ in Het Parool. Hij voert ons langs zijn buurtcafés en haalt onderweg herinneringen op aan etablissementen elders in de stad en meer.

Nieuwsgierig geworden? Profiteer vóór volgende week donderdag van de korting en ontvang dit nummer thuis.